• Centra Medyczne
  • Dublin
  • Cork
• Usługi/Godziny przyjęć
  • Dublin
  • Cork
• Poradnik
  • Lekarz radzi
  • Maternity Scheme
  • Program szczepień
  • Grypa typu A (H1N1)
  • Pytania i odpowiedzi
• Wydarzenia
• Przydatne linki
• Ankieta satysfakcji

Poradnik

Poradnik Centrum Medycznego Medicus powstał specjalnie z myślą o osobach odwiedzających naszą stronę internetową, zainteresowanych wiedzą z obszaru medycyny i dziedzin jej pokrewnych. Pragniemy dostarczyć Państwu przystępnie sformułowane informacje na temat najczęściej spotykanych schorzeń oraz metod leczenia ich. Poradnik zawiera także cenne informacje medyczne, sprzyjające utrzymaniu dobrego samopoczucia, opisujące etiologię popularnych schorzeń, ich przebieg oraz symptomy. Zwracamy również szczególną uwagę na klarowne przedstawienie symptomów, które powinny skłonić Państwa do niezwłocznej wizyty lekarskiej. Głównym celem, jaki pragnęlibyśmy, aby spełniał nasz Poradnik jest profilaktyka zdrowotna oraz propagowanie wiedzy z zakresu utrzymywania dobrego stanu zdrowia psychofizycznego.

Serdecznie zapraszamy Państwa do lektury!

Czy każdy mieszkaniec Irlandii nieustannie ma katar?

Przez te kilka miesięcy mojego pobytu i pracy z polskimi pacjentami w Dublinie dochodzę do wniosku, że dolegliwość w postaci ciągłego i uporczywego kataru dotyczy licznej grupy moich rodaków, zarówno tych dorosłych, jak i dzieci. Cóż, gdy za oknem szaro i mokro, gdy często przemoczeni do suchej nitki wracamy do domu, gdzie na ścianach zamiast obrazów możemy podziwiać okazały grzyb, a dodatkowo długotrwały brak słońca skutecznie obniżył naszą odporność trudno się dziwić, że po przyjeździe na wyspę chyba każdy ma mniej lub bardziej nasilony nieżyt nosa. Warto, więc wiedzieć coś więcej na temat tej przypadłości, niesłusznie ocenianej, jako niewarta leczenia, bo rzekomo sama łatwo przechodzi. Twierdzenie, że leczony, czy nieleczony katar i tak przeminie sam po tygodniu nie jest prawdziwe i może doprowadzić do przykrych następstw, w postaci powikłań, szczególnie u małych dzieci. Ważne jest, żebyśmy umieli rozróżnić katar wirusowy, od bakteryjnego lub alergicznego. Każdy z nich przebiega inaczej i wymaga innego podejścia, a następnie leczenia.

Katar wirusowy

Bardzo troskliwego i starannego leczenia wymaga katar u noworodków, ponieważ zmniejszenie drożności nosa uniemożliwia jednoczesne ssanie i oddychanie, powodując w efekcie trudności podczas karmienia. Maluchy denerwują się i płaczą przy jedzeniu, bo nie potrafią oddychać przez usta! Katar u noworodków stwarza ryzyko poważnych powikłań usznych i płucnych, ze względu na odmienną niż u starszych dzieci budowę anatomiczną dróg oddechowych oraz zmniejszoną odporność śluzówkową. Mała infekcja w tych przypadkach może się zmienić w poważną chorobę, dlatego też każdy przypadek nieżytu nosa u niemowląt zawsze wymaga porady lekarskiej.

Katar bakteryjny

W przypadku każdego nieżytu nosa należy bacznie obserwować jego stadia. Początkowo wodnista wydzielina może przekształcić się w ropną w wyniku wtórnego zakażenia bakteryjnego. Wówczas wydzielina z nosa robi się gęsta, zielonkawa, a czasami posiada również nieprzyjemną woń. Jeżeli dodatkowo pojawią się silne bóle głowy w okolicach czoła, oczu, u nasady nosa, które nasilają się przy pochylaniu oraz zmianach pogody z dużym prawdopodobieństwem można podejrzewać zapalenie zatok.

Katar alergiczny

Częstotliwość zachorowalności na alergie w ostatnich latach wzrasta gwałtownie, mimo to nadal często są one zbyt późno wykrywane lub źle leczone. Alergia może przybierać różne formy, uzależnione przede wszystkim od wieku cierpiącej na nią osoby. U małych dzieci najczęściej występuje alergia pokarmowa z objawami skazy skórnej. Czasami objawy na skórze znikają, a pojawia się niechęć do jedzenia, sapka oraz zapalenie ucha środkowego. U dzieci w wieku przedszkolnym lub szkolnym, poza wymienionymi objawami pojawia się także katar sienny lub częste zapalenie oskrzeli, a następnie astma oskrzelowa w wieku późniejszym. Alergicy częściej też zapadają na bakteryjny lub wirusowy nieżyt nosa, z powodu obniżonej przez katar sienny odporności śluzówkowej. W tej sytuacji katar może nam towarzyszyć niemal nieustannie. Nieleczony katar sienny, jak określa się alergiczny nieżyt nosa, sprzyja rozwojowi astmy oraz zwiększa wrażliwość na kolejne alergeny. W efekcie nieleczonego, przewlekłego nieżytu nosa nasza alergia może rozszerzać się na kolejne alergeny. W praktyce osoba początkowo uczulona na pyłki traw z czasem wykształcić alergię obejmującą ponadto np. roztocza, kocią sierść, pyłki drzew etc. Jest to jeden z kluczowych powodów, dla których absolutnie nie należy lekceważyć nieżytu nosa.

Czy tylko alergia, wirusy, bakterie wywołują katar?

Istnieje jeszcze wiele innych czynników, które mogą być przyczyną kataru lub „zatkanego nosa”. U dzieci jest to najczęściej przerost migdałka gardłowego, który powoduje niedrożność nosa oraz nocne pochrapywanie. Jest to również najczęstsza przyczyna niedosłuchu w wieku szkolnym. Pamiętaj, że jeżeli twoje dziecko ma stale „zatkany nos” i ciągle pyta Cię, co takiego powiedziałeś przed chwilą, wcale nie musi to oznaczać, że ono nie chce słuchać, ono może po prostu źle słyszeć! W tej sytuacji niezbędna jest konsultacja z laryngologiem. U dorosłych natomiast do innych przyczyn nieżytu nosa należy między innymi skrzywienie przegrody nosowej, przyjmowanie niektórych leków, czy zmiany hormonalne (na przykład w czasie prawidłowo przebiegającej ciąży).

Co robić, aby przeciwdziałać nieżytowi?

Najlepiej jest po prostu brać przykład z rodzimych Irlandczyków! Z podziwem przyglądam się irlandzkim maluchom siedzącym z gołymi nogami w swoich wózeczkach, pchanych przez matki, również z gołymi nogami, podczas gdy ja sama staram się chronić przed pogodą kaloszami, płaszczem przeciwdeszczowym i parasolem. Prawdą jest, że najgorszym wrogiem organizmu maluchów jest przegrzanie! Ubierając najmłodszych nie można brać pod uwagę naszych odczuć ciepła i zimna. Zasad jest tutaj prosta; maluchom zawsze jest cieplej! Bardzo ważne jest hartowanie małego organizmu. Niemowlęta i dzieci powinny jak najwięcej przebywać na świeżym powietrzu. Zimą bez żadnego ryzyka możemy spacerować ze swoimi pociechami, nawet przy temperaturze do minus 7 stopni. Również my, dorośli powinniśmy przebywać na świeżym powietrzu minimum 2 godziny dziennie, bez względu na porę roku. Możemy na przykład jeździć na rowerze, chodzić na zajęcia, czy też wybrać coś zupełnie innego z szerokiej gamy ogólnodostępnych aktywności sportowych. Innym elementem, wręcz niezbędnym do życia w pełnym zdrowiu jest zachowanie pogodnego nastroju mimo niepogody.