• Centra Medyczne
  • Dublin
  • Cork
• Usługi/Godziny przyjęć
  • Dublin
  • Cork
• Poradnik
  • Lekarz radzi
  • Maternity Scheme
  • Program szczepień
  • Grypa typu A (H1N1)
  • Pytania i odpowiedzi
• Wydarzenia
• Przydatne linki
• Ankieta satysfakcji

Poradnik

Poradnik Centrum Medycznego Medicus powstał specjalnie z myślą o osobach odwiedzających naszą stronę internetową, zainteresowanych wiedzą z obszaru medycyny i dziedzin jej pokrewnych. Pragniemy dostarczyć Państwu przystępnie sformułowane informacje na temat najczęściej spotykanych schorzeń oraz metod leczenia ich. Poradnik zawiera także cenne informacje medyczne, sprzyjające utrzymaniu dobrego samopoczucia, opisujące etiologię popularnych schorzeń, ich przebieg oraz symptomy. Zwracamy również szczególną uwagę na klarowne przedstawienie symptomów, które powinny skłonić Państwa do niezwłocznej wizyty lekarskiej. Głównym celem, jaki pragnęlibyśmy, aby spełniał nasz Poradnik jest profilaktyka zdrowotna oraz propagowanie wiedzy z zakresu utrzymywania dobrego stanu zdrowia psychofizycznego.

Serdecznie zapraszamy Państwa do lektury!

Grzybica paznokci

Grzybica paznokci jest procesem chorobowym o zróżnicowanym nasileniu, wywołanym przez grzyby chorobotwórcze, głównie dermatofity i grzyby drożdżopodobne, a niekiedy także przez grzyby pleśniowe. Najczęstszą przyczyną choroby jest Trichophyton rubrum, Trichophyton mentagrophytes, Epidermophyton floccosum, rzadziej Candida albicans, Candida tropicalis, inne grzyby drożdzopodobne oraz Scopulariopsis brevicaulis.

Choroba częściej atakuje paznokcie stóp niż rąk. Może zajmować jedną lub wiele płytek paznokciowych. Zwykle grzybicze zakażenie zajmuje pierwszy i piąty palec stopy. Prawdopodobnie ma to związek z uciskiem obuwia. Grzybica paznokci często jest następstwem grzybicy stóp, dlatego też, aby zapobiec zakażeniu paznokci, należy zawsze intensywnie leczyć grzybicę stóp. Głównym źródłem zakażenia grzybicą są wyściółki drewniane w łaźniach, saunach, basenach. Można się nią także zarazić używając cudzych butów, skarpet lub przyborów do pedikiuru. Choroba często występuje u sportowców oraz u osób pracujących w wilgotnych i ciepłych pomieszczeniach, zwłaszcza noszących gumowe buty. Do czynników predysponujących zalicza się zaburzenia krążenia, zaburzenia odporności i cukrzycę.

Pierwsze objawy grzybicy paznokci pojawiają się zazwyczaj na wolnym brzegu płytki paznokciowej lub od strony bocznych wałów. Płytki zmieniają zabarwienie na żółtobrunatne lub biało-żółte, stają się matowe, łamliwe, stopniowo ulegają zgrubieniu, rozwarstwieniu i częściowemu wykruszeniu. W niektórych przypadkach dochodzi do zniszczenia całej płytki paznokciowej i obnażenia pokrytego masami rogowymi łożyska. Dermatofity szerzą się w łożysku i stale zakażają odrastającą płytkę paznokciową. Okres trwania choroby jest długi, na ogół wieloletni. Nawet po całkowitym ustąpieniu objawów istnieje skłonność do nawrotów. Czasami pod paznokciem powstaje gęste skupisko nici grzybni, co może być przyczyną niepowodzeń leczniczych, ponieważ leki nie penetrują tych mas drobnoustrojów na tyle skutecznie, żeby je zabić.

Rozpoznanie kliniczne grzybicy jest trudne, opiera się na zmianach wyglądu płytki, obecności grzybicy skóry stóp i dłoni. Rozstrzygające znaczenie ma badanie mikologiczne. Materiał do badania stanowią opiłki i zeskrobiny pobrane spod paznokcia, które ogląda się pod mikroskopem, co pozwala na rozpoznanie zakażenia grzybami. Do określenia gatunku grzyba konieczna jest hodowla grzybów wyizolowanych z próbki w laboratoriach.

W przypadku podejrzenia grzybicy paznokci należy zgłosić się do lekarza dermatologa, który na podstawie objawów i badania mikologicznego postawi rozpoznanie i zastosuje odpowiednie leczenie. Może to być leczenie ogólne, miejscowe lub skojarzenie obu tych metod, w zależności od zaawansowania procesu chorobowego. Dobre efekty lecznicze uzyskuje się stosując itrakonazol w terapii pulsowej lub terbinafinę w terapii ciągłej. Uzyskanie dobrych wyników terapeutycznych przy stosowaniu leków miejscowych w postaci lakierów do paznokci (cyclopiroksu i amorolfiny) możliwe jest w przypadkach, gdy grzybica paznokci nie zajmuje macierzy paznokcia. Leczenie miejscowe jest często zalecane jako uzupełnienie terapii ogólnej.

W trakcie leczenia bardzo ważna jest współpraca ze strony pacjentów, dokładne przestrzeganie zaleceń oraz podstawowych zasad profilaktyki:

• stosowanie jedynie własnych przedmiotów do pielęgnacji i higieny stóp
• używanie odpowiedniego obuwia ochronnego przy korzystaniu z pływalni i wspólnych urządzeń kąpielowych
• dokładne wycieranie i suszenie stóp po umyciu, ze zwróceniem uwagi na przestrzenie międzypalcowe
• noszenie wygodnego, przewiewnego obuwia i bawełnianych skarpet.